Guano Apes: Don't Give Me Names

Reasumując: pozycja przeznaczona raczej dla rockowej młodzieży, niemniej niezwykle solidna pod względem muzycznym. Docenić to mogą nawet ci, którzy na co dzień nie gustują w tego typu dźwiękach.... więcej »

Piosenki w żadnym kształcie nie powielają tych, z poprzedniego krążka (niektórzy uważają to za błąd, wytykając Guano Apes zatracenie "rockowego pazura"). Osobiście brakuje mi obecnych obficie w Proud Like A God wstawek rapowo-hiphopwych, ale to w niczym nie ujmuje płycie - Sandra nadrabia niedobory brzmieniowe, dobrze wykształconym, bardzo charakterystycznym głosem.... więcej »

Aranżacyjna schematyczność, tekstowa pustka i brzmieniowe podobieństwo choćby do Skunk Anansie są tak oczywiste, że nie należałoby nawet chwili poświecić temu zespołowi.... więcej »

Do postawienia im piątki brakuje tu tylko czegoś, czym by mnie na maxa zaskoczyli - bo energetyczne, melodyjne kawałki to jednak za mało, by być genialnym...... więcej »

Nie chcę zapeszyć, ale wróżę charyzmatycznej Sandrze Nasic i jej kolegom niemały sukces. Starannie dopracowanym materiałem Niemcy potwierdzili bowiem dobrą markę, którą zyskali po debiutanckim krążku "Proud Like A God", który sprzedał się na całym świecie w nakładzie dwóch milionów egzemplarzy.... więcej »

Zespół potrafi zmieniać tempo, doskonale przechodzi od fragmentów wyciszonych do krzyku - atutem na to pozwalającym jest wokal Sandry Nasic, który potrafi być ostry, zadziorny, kojarzący się momentami choćby ze Skin ze Skunk Anasie czy też z Niną Hagen, ale bywa też spokojny, liryczny nawet...... więcej »

For this, their second studio album, the Guano Apes' style is No Doubt meets Republica; a mix of soft thrash metal with melodic overtones and lyrics that have merit, although there is a fair bit of the usual "Shut your mouth..." going on.... więcej »